FDM - Fascial Distortion Model

Metoda opracowana przez amerykańskiego osteopatę Stephena Typaldosa zajmująca się badaniem i leczeniem dystorsji powięziowych. Fenomenem metody jest interpretacja wskazań i gestykulacji pacjenta, które tworzą podstawę diagnostyczną oraz dają dokładne wskazówki co do deformacji poszczególnych powięzi.

Aktualnie FDM jest powszechnie stosowany przy urazach narządu ruchu i do terapii bólu. Celem każdej interwencji według FDM jest anatomiczna korekcja powięzi. Jeżeli dystorsja powięzi zostaje skorygowana, można liczyć na natychmiastową poprawę wytrzymałości, ruchomości i/lub na redukcje bólu. Leczenie w FDM jest dynamiczne, a zatem czas rekonwalescencji zapewnia szybki powrót do poprzedniej aktywności fizycznej.

Metoda ta jest szczególnie polecana po nagłych urazach, kontuzjach sportowych i innych problemach z narządem ruchu.